บทที่ 374 กล้ำกลืนความอัปยศ (1)

เฉียวเย่ว์อู่ก้าวไปข้างหน้า มองหนานกงมั่วอย่างอวดดี เอ่ยว่า “ซื้อก็ซื้อ มีอันใดดีนักหรือ! ท่านลุงหนานกง ข้าอยากได้ไข่มุกชิ้นนี้!”

แม่นาง แล้วของขวัญวันเกิดของท่านแม่เจ้าล่ะ หรือว่าจะเป็นไข่มุกแตกๆ ลูกนั้น

อาจเป็นเพราะรู้สึกผิดต่อเฉียวเฟยเยียน หรือเป็นเพราะต้องการ

บทที่ 375 กล้ำกลืนความอัปยศ (2)

หนานกงมั่วไหวไหล่ เอ่ยตามตรงว่า “ฝ่าบาทก็กำลังสละชีวิตตัวเองเพื่อจัดการพวกเขาเช่นกัน” ด้วยร่างกายของฝ่าบาทแล้ว หากพระองค์สละราชสมบัติตอนนี้และไม่ต้องกังวลเรื่องใดอีก ไม่แน่ว่าก็อาจยังอยู่ได้อีกสองปี แค่ต้องเป็นตอนนี้…

“คุณชายฉังเฟิง ข้างนอกมีคนแจ้งว่าเป็นคุณชายรองต

บทที่ 376 เป้าหมายคือยั่วโมโหฮ่องเต้! (1)

เมื่อรู้ว่าหมดหวังแล้ว ลิ่นฉังอานจึงไม่คิดรอให้ใครมาขับไล่ออกไป เพียงแค่ตนเองยอมมาอ้อนวอนลิ่นฉังเฟิงก็อับอายแล้ว นอกจากจะไม่ได้ผลแม้แต่น้อย กลับดูเหมือนว่าตัวเขาเองสมัครใจมาให้คนอื่นหยามเกียรติเสียอย่างนั้น ยิ่งทำให้สีหน้าของลิ่นฉังอานดูไม่ได้เข้าไปใหญ่

เม