ตอน 37
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 37 เยี่ยนอ๋องกังวลใจ
รอยยิ้มพระชายาเยี่ยนอ๋องจางลงเล็กน้อย เอ่ยเสียงเรียบ “เมื่อครู่เชียนเยี่ยบอกกับข้าแล้ว หย่งชังไม่สบาย ตอนนี้กลับไปพักผ่อนแล้ว เจ้าคงยังไม่ทราบข่าวใช่หรือไม่”
รอยยิ้มของพระชายาโจวอ๋องแข็งค้าง เขกศีรษะตัวเอง เอ่ยว่า “ดูหม่อมฉันสิ ลืมไปได้อย่างไรกัน เด็กคนนี้...ไม่ป่วยตอ
ตอน 38
บทที่ 38 ตรงไปตรงมา
“ดูหวงจั่งซุนไม่ได้ร้อนใจใดๆ เลย” เว่ยจวินมั่วกล่าวเสียงเรียบ
“เขามีแผนในใจน่ะสิ เราที่เป็นลุงคงต้องมีคำอธิบายให้กับรัชทายาท ครั้งนี้มาเพื่อเป็นตัวแทนของราชวงศ์เพื่อไหว้บรรพบุรุษ ทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตไม่ได้ เจ้าทำได้ดีมาก อย่าไปรวมหัวกับพวกเขาทำเรื่องเช่นนี้”
เว่ยจวินมั่วพ
ตอน 39
บทที่ 39 แผนการของเซียวเชียนเยี่ย
“เช่นนั้นอย่าพึ่งรีบปฏิเสธข้าล่ะ นอกจากนี้ อู๋สยาเรียกข้าว่าจวินมั่วหรือชิงสิงก็ได้” เว่ยจวินมั่วบอก
“ได้สิ จวินมั่ว” หนานกงมั่วประหลาดใจเล็กน้อยกับคำพูดของเว่ยจวินมั่ว ความจริงนางเองก็ไม่ได้คิดจะปฏิเสธเว่ยจวินมั่ว อย่างไรนางก็ใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้มาห้าหกปีได้แล