บทที่ 38 ตรงไปตรงมา

“ดูหวงจั่งซุนไม่ได้ร้อนใจใดๆ เลย” เว่ยจวินมั่วกล่าวเสียงเรียบ

“เขามีแผนในใจน่ะสิ เราที่เป็นลุงคงต้องมีคำอธิบายให้กับรัชทายาท ครั้งนี้มาเพื่อเป็นตัวแทนของราชวงศ์เพื่อไหว้บรรพบุรุษ ทำให้เป็นเรื่องใหญ่โตไม่ได้ เจ้าทำได้ดีมาก อย่าไปรวมหัวกับพวกเขาทำเรื่องเช่นนี้”

เว่ยจวินมั่วพ

บทที่ 39 แผนการของเซียวเชียนเยี่ย

“เช่นนั้นอย่าพึ่งรีบปฏิเสธข้าล่ะ นอกจากนี้ อู๋สยาเรียกข้าว่าจวินมั่วหรือชิงสิงก็ได้” เว่ยจวินมั่วบอก

“ได้สิ จวินมั่ว” หนานกงมั่วประหลาดใจเล็กน้อยกับคำพูดของเว่ยจวินมั่ว ความจริงนางเองก็ไม่ได้คิดจะปฏิเสธเว่ยจวินมั่ว อย่างไรนางก็ใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้มาห้าหกปีได้แล

บทที่ 40 บอกลา

เว่ยจวินมั่วเอ่ย “เซียวเชียนเยี่ยเป็นหวงจั่งซุน ทว่าไม่ใช่โอรสที่รัชทายาทโปรดปรานที่สุด หลังจากกลับไป เสด็จปู่คงจะแต่งตั้งเชื้อสายรองของรัชทายาทขึ้นมาอีก”

การแย่งชิงอำนาจเป็นเรื่องวนเวียนอยู่เช่นนั้น รัชทายาทแย่งชิงอำนาจกันกับเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆ โอรสของรัชทายาทเองก็มีการแก่งแย่งก