บทที่ 33 หย่งชังจวิ้นจู่ (1)

“พี่สะใภ้สาม ในที่สุดท่านก็มาแล้ว” น้ำเสียงสดใสเอ่ยขัดความสงสัยของทุกคนขึ้นมา หนานกงมั่วเงยหน้าขึ้นพลันมองเห็นหญิงวัยกลางคนในชุดหวาฝู[1]เดินเข้ามา ยิ้มให้พระชายาเยี่ยนอ๋อง จากนั้นพระชายาเยี่ยนอ๋องจึงยิ้มตอบพลางพยักหน้ารับ “ทำให้ทุกท่านต้องรอนานแล้ว” หญิงผู้นี้คงจะเป็

บทที่ 34 หย่งชังจวิ้นจู่ (2)

ร้อยปีก่อนมีการรุกรานของต่างแคว้น ราชวงศ์ยากที่จะหลบเลี่ยงจึงมีอายุไม่ยืนยาว ตระกูลขุนนางต่างๆ เองก็ล่มสลายหายไปพร้อมกับราชวงศ์ เหลือเพียงตระกูลเซี่ยและเมิ่งที่ยังคงอยู่ไม่กลับเป่ยหยวน ขณะที่ลูกหลานของแคว้นต่างพากันทยอยกลับเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในป่าเขา เมื่อยามเบื้องบนจัด

บทที่ 35 ปฏิเสธคำขอโทษ

ดังนั้นหญิงสาวที่อยู่ตรงนี้ซึ่งล้วนเป็นคุณหนูใหญ่เชื้อสายหลักที่ถูกเอาอกเอาใจจะให้พวกนางเรียกภรรยารองว่ามารดาเช่นนั้นหรือ อย่าว่าแต่บุตรจากภรรยาเก่าก่อนเลย แม่แต่ภรรยาที่แต่งเข้าไปใหม่ยังไม่ยินยอม เดิมทีก็ไม่อาจเทียบชั้นฐานะกับบุตรของภรรยาเก่าไม่ได้อยู่แล้ว หรือว่ายังจะให้