ตอน 32
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 32 เพ่ยหวนแห่งสกุลเซี่ย
หนานกงมั่วพยักหน้า “เช่นนั้นก็ดี ไปดูสักหน่อยก็ได้”
หนานกงฮุยเจ็บปวดอยู่ในใจ น้องสาวของตนทว่ากลับเลือกถามกับผู้อื่นเรื่องที่จะตอบตกลงไปร่วมงาน ใครใช้ให้พวกเขาทิ้งมั่วเอ๋อร์ไว้ที่หมู่บ้านเล็กๆ เช่นนี้ตั้งห้าปีกันล่ะ ทำแล้วก็ต้องยอมรับสิ่งที่ตามมา “ได้ เดี๋ยวพี่รอง
ตอน 33
บทที่ 33 หย่งชังจวิ้นจู่ (1)
“พี่สะใภ้สาม ในที่สุดท่านก็มาแล้ว” น้ำเสียงสดใสเอ่ยขัดความสงสัยของทุกคนขึ้นมา หนานกงมั่วเงยหน้าขึ้นพลันมองเห็นหญิงวัยกลางคนในชุดหวาฝู[1]เดินเข้ามา ยิ้มให้พระชายาเยี่ยนอ๋อง จากนั้นพระชายาเยี่ยนอ๋องจึงยิ้มตอบพลางพยักหน้ารับ “ทำให้ทุกท่านต้องรอนานแล้ว” หญิงผู้นี้คงจะเป็
ตอน 34
บทที่ 34 หย่งชังจวิ้นจู่ (2)
ร้อยปีก่อนมีการรุกรานของต่างแคว้น ราชวงศ์ยากที่จะหลบเลี่ยงจึงมีอายุไม่ยืนยาว ตระกูลขุนนางต่างๆ เองก็ล่มสลายหายไปพร้อมกับราชวงศ์ เหลือเพียงตระกูลเซี่ยและเมิ่งที่ยังคงอยู่ไม่กลับเป่ยหยวน ขณะที่ลูกหลานของแคว้นต่างพากันทยอยกลับเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในป่าเขา เมื่อยามเบื้องบนจัด