บทที่ 321 รักษากระดูกหักกระดูกร้าวอะไรไม่ถนัดเลย (4)

ยังเอ่ยไม่ทันจบ ทว่ากลับถูกสตรีข้างกายของนางหยุดเอาไว้ หลิ่วมองนางพลางขมวดคิ้ว สำหรับสตรีผู้นี้ที่ฮูหยินให้คนพากลับมา หลิ่วไม่ค่อยชอบนัก เป็นเพียงสตรีจากหอนางโลมผู้หนึ่ง อีกทั้งยังเป็นคณิกาที่ขายเนื้อตัวอยู่ภายในหอนางโลม ไหนเลยจะมีสิทธิ์แตะต้องฮู

บทที่ 322 ตื่นจากความเป็นและความตาย (1)

หนานกงมั่วเงียบไปนาน พยักหน้าพลางเอ่ย “ก็ดี เจ้ายืนกรานเช่นนี้ ข้าก็ไม่รู้จะเอ่ยเยี่ยงไร ข้าจะให้พวกเจ้าได้เจอกัน ลัวอี อย่าเอาชีวิตของเจ้าไปแขวนอยู่ที่ใคร ไม้คุ้มค่า”

“ขอบคุณเจ้ามาก มั่วเอ๋อร์” ลัวอีเงยหน้าขึ้น ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา

หร่วนอวี้จืออาศัยอยู่

บทที่ 323 ตื่นจากความเป็นและความตาย (2)

หยาดน้ำตาไหลลงมาบนใบหน้างดงามซูบผอมโดยไร้สุ้มเสียง เหยียนลัวอีเอ่ยเสียงเบา “หร่วนหลัง...ในหัวใจของเจ้า ยังมีข้าอยู่หรือไม่”

สีหน้าของหร่วนอวี้จืออ่อนโยนขึ้น เอ่ย “ในใจของข้าแน่นอนว่ามีเจ้า แต่ว่า...ลัวอี เจ้าก็รู้ถึงความลำบากของข้า ข้าเพียรพยายามกว่าจะสอบทั