บทที่ 319 รักษากระดูกหักกระดูกร้าวอะไรไม่ถนัดเลย (2)

มองเห็นร่องรอยเป็นทาง ในหัวของนางจำได้แม้กระทั่งฉากที่ทำให้เกิดร่องรอยเล็บเหล่านี้ เว่ยจวินมั่วมองนางเงียบๆ แต่หนานกงมั่วสามารถอ่านได้ถึงวาจาที่เขาไม่ได้เอ่ยออกมา ดูสิ เจ้าก็ทำข้าเจ็บเหมือนกัน

หนานกงมั่วคิดว่าการนั่งถกเถียงไม่จบไม่สิ้นถึงใครบาด

บทที่ 320 รักษากระดูกหักกระดูกร้าวอะไรไม่ถนัดเลย (3)

“พระชายารองเฝิงได้โปรดระวังวาจา” หนานกงมั่วก้าวเดินมายืนเคียงข้างเว่ยจวินมั่ว เอ่ยเสียงเรียบ “ข้าไม่รู้ว่าเว่ยจวินเจ๋อเกิดเรื่องอันใด แต่ท่านมากล่าวหาชิงสิงท่านมีหลักฐานหรือไม่ หากไม่มี...เป็นเพียงภรรยารอง ใครใช้ให้ท่านกล้ามาต่อว่าซื่อจื่อเยี่ยง

บทที่ 321 รักษากระดูกหักกระดูกร้าวอะไรไม่ถนัดเลย (4)

ยังเอ่ยไม่ทันจบ ทว่ากลับถูกสตรีข้างกายของนางหยุดเอาไว้ หลิ่วมองนางพลางขมวดคิ้ว สำหรับสตรีผู้นี้ที่ฮูหยินให้คนพากลับมา หลิ่วไม่ค่อยชอบนัก เป็นเพียงสตรีจากหอนางโลมผู้หนึ่ง อีกทั้งยังเป็นคณิกาที่ขายเนื้อตัวอยู่ภายในหอนางโลม ไหนเลยจะมีสิทธิ์แตะต้องฮู