บทที่ 268 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (1)

หนานกงไหวจึงเอ่ยขึ้นว่า “เช่นนี้...นางตายเพราะกินเยอะเกินไปอย่างนั้นหรือ” หนานกงไหวไม่ค่อยเชื่อผลพิสูจน์นี้ หมอทั้งสองต่างพยักหน้า เอ่ยตอบ “ว่าเช่นนั้นก็ได้ขอรับ” อย่างน้อยจากที่พวกเขาสังเกตเห็นก็เป็นเช่นนี้ คนไม่ได้ถูกพิษและไร้ซึ่งบาดแผลภายนอก แต่กลับท้องที่ป่องน

บทที่ 269 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (2)

“ท่านพ่อ ท่านทำเช่นนี้ได้เยี่ยงไร...”

“ข้าไม่ได้ถามเจ้า” หนานกงไหวเอ่ยตอบเสียงเย็น

หนานกงมั่วยิ้มเยาะอยู่ในใจ หากนางต่อต้านเกรงว่าหนานกงไหวก็คงจะตอบกลับมาอย่างเย็นชาเช่นนี้เหมือนกันสินะ สามพี่น้องไม่เหมือนหนานกงซู เมิ่งซื่อจากไปหลายปีแล้ว ต่อให้เมิ่งซื่อยังอยู

บทที่ 270 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (3)

หนานกงมั่วอยากบอกว่าเครื่องประดับที่นางมีอยู่ต่อให้เปลี่ยนทุกวันยังใช้ได้ถึงปีครึ่งโดยไม่ซ้ำกัน แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าร้านเครื่องประดับชั้นสูงพวกนี้นอกจากเอาไว้ซื้อเครื่องประดับแล้วยังสามารถทำอย่างอื่นได้อีก... ดื่มชา พักผ่อน จึงยอมปล่อยให้เว่ยจวินมั่วจูงมือเดินเข้