บทที่ 269 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (2)

“ท่านพ่อ ท่านทำเช่นนี้ได้เยี่ยงไร...”

“ข้าไม่ได้ถามเจ้า” หนานกงไหวเอ่ยตอบเสียงเย็น

หนานกงมั่วยิ้มเยาะอยู่ในใจ หากนางต่อต้านเกรงว่าหนานกงไหวก็คงจะตอบกลับมาอย่างเย็นชาเช่นนี้เหมือนกันสินะ สามพี่น้องไม่เหมือนหนานกงซู เมิ่งซื่อจากไปหลายปีแล้ว ต่อให้เมิ่งซื่อยังอยู

บทที่ 270 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (3)

หนานกงมั่วอยากบอกว่าเครื่องประดับที่นางมีอยู่ต่อให้เปลี่ยนทุกวันยังใช้ได้ถึงปีครึ่งโดยไม่ซ้ำกัน แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าร้านเครื่องประดับชั้นสูงพวกนี้นอกจากเอาไว้ซื้อเครื่องประดับแล้วยังสามารถทำอย่างอื่นได้อีก... ดื่มชา พักผ่อน จึงยอมปล่อยให้เว่ยจวินมั่วจูงมือเดินเข้

บทที่ 271 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (4)

เว่ยจวินมั่วขมวดคิ้ว “คงไม่เป็นเช่นนั้น หากเซียวเชียนหนิงคิดจะรับตำแหน่งฉู่กั๋วกงต่อ เช่นนั้นก็ต้องเปลี่ยนแซ่เป็นหนานกง แต่หากทำเช่นนั้น...เขาจะไม่ใช่เชื้อพระวงศ์แล้ว”

“หากการเป็นเชื้อพระวงศ์ไม่ได้มีประโยชน์กับเขาแล้วล่ะ” ไม่มีตำแหน่งยิ่งใหญ่ และไม่มีเงินเดือน เ