บทที่ 267 การตายของเจิ้งซื่อ (3)

เมื่อก้าวเข้าไปในจวนฉู่กั๋วกง หนานกงมั่วมิได้ไปพบหนานกงไหวทันที กลับตรงไปยังเรือนลี่ฉินของหนานกงชวี่ก่อน

เพียงเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงร้องไห้สะเทือนฟ้าสะเทือนดินของหลินซื่อ หนานกงฮุยเองก็ยืนเหม่อลอยด้วยความทุกข์ใจอยู่หน้าประตู เมื่อมองเห็นหนานกงมั่ว ดวงตาของหนานกง

บทที่ 268 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (1)

หนานกงไหวจึงเอ่ยขึ้นว่า “เช่นนี้...นางตายเพราะกินเยอะเกินไปอย่างนั้นหรือ” หนานกงไหวไม่ค่อยเชื่อผลพิสูจน์นี้ หมอทั้งสองต่างพยักหน้า เอ่ยตอบ “ว่าเช่นนั้นก็ได้ขอรับ” อย่างน้อยจากที่พวกเขาสังเกตเห็นก็เป็นเช่นนี้ คนไม่ได้ถูกพิษและไร้ซึ่งบาดแผลภายนอก แต่กลับท้องที่ป่องน

บทที่ 269 แม่ม่ายผู้รีบแต่งงาน (2)

“ท่านพ่อ ท่านทำเช่นนี้ได้เยี่ยงไร...”

“ข้าไม่ได้ถามเจ้า” หนานกงไหวเอ่ยตอบเสียงเย็น

หนานกงมั่วยิ้มเยาะอยู่ในใจ หากนางต่อต้านเกรงว่าหนานกงไหวก็คงจะตอบกลับมาอย่างเย็นชาเช่นนี้เหมือนกันสินะ สามพี่น้องไม่เหมือนหนานกงซู เมิ่งซื่อจากไปหลายปีแล้ว ต่อให้เมิ่งซื่อยังอยู