ตอน 23
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 23 ความเย็นชาทว่าโมโหร้ายจะทำให้ภรรยาหนีไปได้
“เสด็จลุง เสด็จป้า”
“เยี่ยนอ๋อง พระชายาเยี่ยนอ๋อง”
พระชายาเยี่ยนอ๋องดูมีอายุราวๆ สามสิบต้นๆ รูปลักษณ์ไม่ได้โดดเด่นทว่าน่ามอง ประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ นางพยักหน้าให้หนานกงมั่ว “นี่คือคุณหนูใหญ่สกุลหนานกงใช่หรือไม่ เป็นหญิงสาวที่ดีเหลือเกิน ไม
ตอน 24
บทที่ 24 เรียนรู้ด้วยตนเอง
เว่ยจวินมั่วกวาดตามอง ลิ่นฉังเฟิงสัมผัสได้ถึงลมเย็นยะเยือกที่พัดเข้ามา หดคอและกระโดดไปอยู่ข้างหนานกงมั่ว
เว่ยจวินมั่วคลายมือออก ไข่มุกสีหยกวางอยู่กลางฝ่ามือ เม็ดใหญ่ราวกับดวงตามังกร เปล่งประกายแวววาว เมื่อครู่ยามที่คลายมือออกเว่ยจวินมั่วเห็นว่ามันเปล่งแสงออกมาเล็กน้
ตอน 25
บทที่ 25 แรงงานเก็บยา
เว่ยจวินมั่วชะงักไปเล็กน้อย ยื่นมือไปยกกาน้ำชา เทให้ตนเองและหนานกงมั่วคนละถ้วย เงียบไปชั่วครู่แล้วจึงเอ่ยขึ้น “เจ้ากล่าวได้ถูกต้อง”
หนานกงมั่วยิ้ม “หากข้าต้องการผ้าแพรหรืออาหารรสเลิศ ข้ามีได้ไม่ขาด แม้จะไม่ได้ดีเท่ากับที่จวนฉู่กั๋วกง แต่แล้วทำไมข้าต้องต้องการมันล่ะ ข้าอยู่