บทที่ 176 ลอบสังหาร ณ หมู่บ้านกลางหุบเขา เล่ห์เหลี่ยมของกงอวี้เฉิน (2)

มองดูหนานกงมั่วที่มีท่าทางเหม่อลอย เว่ยจวินมั่วกุมมือนางเอาไว้ เอ่ยถามเสียงเบา “อู๋สยาไม่สบายใจหรือ”

หนานกงมั่วส่ายหน้า เอ่ยตอบ “เปล่าหรอก คงเพราะ...ไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้กระมัง”

นางไม่เคยเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้มาก่อ

บทที่ 177 ลอบสังหาร ณ หมู่บ้านกลางหุบเขา เล่ห์เหลี่ยมของกงอวี้เฉิน (3)

ไม่นาน ชาสมุนไพรก็ต้มสุกเรียบร้อย หญิงชราหยิบถ้วยกระเบื้องออกมาสองถ้วยแล้วรินน้ำชาสมุนไพรลงไป หนานกงมั่วเดินเข้ามายกไปวางบนโต๊ะ หญิงชราจึงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มใจดี “รีบดื่มตอนร้อนๆ เถอะ รสชาติไม่ค่อยดี แต่ก็คงจะดีกว่าป่วยเป็นไข้”

บทที่ 178 กำจัดให้สิ้นซาก (1)

“ขอรับ เจ้าสำนัก”

เรียกได้ว่าการบุกมาทั้งรังของสำนักกลเจ็ดดาวในครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงความโกรธแค้นและมุ่งมั่นของจินผิงอี้ได้อย่างชัดเจน

สายฝนพรำท่ามกลางราตรีมืดมิด เว่ยจวินมั่วพาหนานกงมั่วมุ่งหน้าเข้าไปในป่าด้วยวิชาตัวเบา ด้านหลังยังคงมีบรรดายอดฝีมือจากสำนักกลเจ็ดดา