บทที่ 175 ลอบสังหาร ณ หมู่บ้านกลางหุบเขา เล่ห์เหลี่ยมของกงอวี้เฉิน (1)

จังอู๋ซินส่ายศีรษะรัวเร็วด้วยความหวาดกลัว มองกงอวี้เฉินอย่างไร้หนทาง

กงอวี้เฉินส่งเสียงหยัน เอ่ย “จังติ้งฟังตายไปแล้ว ยามนี้ไม่มีใครบีบบังคับให้เจ้าต้องแต่งงาน ไม่ดีหรอกหรือ อยากตามก็ตามมา หรือถ้าไม่ ก็อยู่กับบิดาของเจ้าไปเถิด

บทที่ 176 ลอบสังหาร ณ หมู่บ้านกลางหุบเขา เล่ห์เหลี่ยมของกงอวี้เฉิน (2)

มองดูหนานกงมั่วที่มีท่าทางเหม่อลอย เว่ยจวินมั่วกุมมือนางเอาไว้ เอ่ยถามเสียงเบา “อู๋สยาไม่สบายใจหรือ”

หนานกงมั่วส่ายหน้า เอ่ยตอบ “เปล่าหรอก คงเพราะ...ไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้กระมัง”

นางไม่เคยเผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้มาก่อ

บทที่ 177 ลอบสังหาร ณ หมู่บ้านกลางหุบเขา เล่ห์เหลี่ยมของกงอวี้เฉิน (3)

ไม่นาน ชาสมุนไพรก็ต้มสุกเรียบร้อย หญิงชราหยิบถ้วยกระเบื้องออกมาสองถ้วยแล้วรินน้ำชาสมุนไพรลงไป หนานกงมั่วเดินเข้ามายกไปวางบนโต๊ะ หญิงชราจึงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มใจดี “รีบดื่มตอนร้อนๆ เถอะ รสชาติไม่ค่อยดี แต่ก็คงจะดีกว่าป่วยเป็นไข้”