บทที่ 177 ลอบสังหาร ณ หมู่บ้านกลางหุบเขา เล่ห์เหลี่ยมของกงอวี้เฉิน (3)

ไม่นาน ชาสมุนไพรก็ต้มสุกเรียบร้อย หญิงชราหยิบถ้วยกระเบื้องออกมาสองถ้วยแล้วรินน้ำชาสมุนไพรลงไป หนานกงมั่วเดินเข้ามายกไปวางบนโต๊ะ หญิงชราจึงเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มใจดี “รีบดื่มตอนร้อนๆ เถอะ รสชาติไม่ค่อยดี แต่ก็คงจะดีกว่าป่วยเป็นไข้”

บทที่ 178 กำจัดให้สิ้นซาก (1)

“ขอรับ เจ้าสำนัก”

เรียกได้ว่าการบุกมาทั้งรังของสำนักกลเจ็ดดาวในครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงความโกรธแค้นและมุ่งมั่นของจินผิงอี้ได้อย่างชัดเจน

สายฝนพรำท่ามกลางราตรีมืดมิด เว่ยจวินมั่วพาหนานกงมั่วมุ่งหน้าเข้าไปในป่าด้วยวิชาตัวเบา ด้านหลังยังคงมีบรรดายอดฝีมือจากสำนักกลเจ็ดดา

บทที่ 179 กำจัดให้สิ้นซาก (2)

“เปิดผนึกพลังกระบี่หรือ เป็นไปได้อย่างไร” จินผิงอี้ร้องตะโกนเสียงดัง เว่ยจวินมั่วอายุเท่าใดกันเชียว ต่อให้เป็นจอมยุทธ์เหล่านั้นที่ถูกขนานนามว่าเป็นยอดฝีมือ ยังไม่เคยเห็นถึงสองคนด้วยซ้ำที่ทำได้ถึงขั้นนี้ และคนที่ทำได้ถึงขั้นนี้ ไหนเลยจะมิใช่คนแก่เตรียมกลับคืนสู่ผืนดินเห