บทที่ 118 ก่อกบฏ (3)

หนานกงไหวนิ่งสงบ ทว่าจวนฉู่กั๋วกงกลับวุ่นวายแทบพลิกแผ่นฟ้า หนานกงซูและเจิ้งซื่อร้องห่มร้องไห้กังวลใจ จนหนานกงไหวรู้สึกโมโหขึ้นมา ไม่รู้คิดว่าเขาไม่ได้ไปออกรบทว่าถูกส่งไปตายมากกว่าหรือไม่ กวาดตามองภรรยาและบุตรี หนานกงไหวจึงเอ่ย “พอแล้ว ข้าไปปราบกบฏ มิได้จะไปตาย หลังจากข้าออกไป..

บทที่ 119 เยือนจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋อง (1)

“ท่านมาแล้วหรือ”

เว่ยจวินมั่วก้าวเข้ามาในห้อง มองนางพลางเอ่ย “อู๋สยาไม่แปลกใจสักนิดเลยหรือ”

หนานกงมั่วเลิกคิ้วมิได้ตอบสิ่งใด เว่ยจวินมั่วเดินอ้อมมาหยุดหน้าโต๊ะหนังสือ โน้มก้มตัวลงไปมองหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะ “แผนที่ภูมิศาสตร์หูก่วง ให้ข้าหรือ”

หนานกงมั่วส

บทที่ 120 เยือนจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋อง (2)

อย่างไรก็ตามหลินซื่อผู้กล้าเป็นศัตรูกับหนานกงมั่วเพียงเพราะความริษยาเพียงเท่านั้น แน่นอนว่าไม่ใช่คนที่จะยอมล้มได้ง่ายๆ ดังนั้นนางจึงกอดอำนาจในจวนเอาไว้แน่นไม่ยอมวาง และยังมีข้อเสนอที่ทำให้ทุกคนต้องขมวดคิ้ว ก็คือลดค่าใช้จ่ายในจวน พูดให้สวยงามคือการเพิ่มรายได้