บทที่ 119 เยือนจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋อง (1)

“ท่านมาแล้วหรือ”

เว่ยจวินมั่วก้าวเข้ามาในห้อง มองนางพลางเอ่ย “อู๋สยาไม่แปลกใจสักนิดเลยหรือ”

หนานกงมั่วเลิกคิ้วมิได้ตอบสิ่งใด เว่ยจวินมั่วเดินอ้อมมาหยุดหน้าโต๊ะหนังสือ โน้มก้มตัวลงไปมองหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะ “แผนที่ภูมิศาสตร์หูก่วง ให้ข้าหรือ”

หนานกงมั่วส

บทที่ 120 เยือนจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋อง (2)

อย่างไรก็ตามหลินซื่อผู้กล้าเป็นศัตรูกับหนานกงมั่วเพียงเพราะความริษยาเพียงเท่านั้น แน่นอนว่าไม่ใช่คนที่จะยอมล้มได้ง่ายๆ ดังนั้นนางจึงกอดอำนาจในจวนเอาไว้แน่นไม่ยอมวาง และยังมีข้อเสนอที่ทำให้ทุกคนต้องขมวดคิ้ว ก็คือลดค่าใช้จ่ายในจวน พูดให้สวยงามคือการเพิ่มรายได้

บทที่ 121 เยือนจวนจิ้งเจียงจวิ้นอ๋อง (3)

หลินซื่อแอบกัดฟันอยู่เงียบๆ รู้สึกว่าแม่นมหลานกำลังกล่าวเสียดสีนาง ทว่าแม่นมหลานกลับมิได้เอ่ยนาม นางจึงจำเป็นต้องอดทนเอาไว้

“แม่นมมามีเรื่องอันใดหรือ ให้จือฉี รู่ฮว่ามารายงานก็พอแล้ว” หนานกงมั่วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

แม่นมหลานเอ่ย “เมื่อครู่คนของจวนจิ้งเจียง