ตอน 108
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 108 คลื่นลมไม่สงบ (2)
“กักบริเวณสำนึกผิดที่ศาลบรรพชนหรือ” หนานกงมั่วเอ่ยล้อเลียน มองสำรวจหนานกงไหวอยู่นาน หนานกงมั่วเอ่ยเชื่องช้า “ไม่รู้จริงๆ ว่า...ท่านชอบเจิ้งซื่อไปได้อย่างไร” เอ่ยจบ ไม่สนใจว่าหนานกงไหวจะมีปฏิกิริยาตอบโต้เช่นไร ลุกขึ้นและเดินจากไปทันที
ด้านหลัง หนานกงไหวใบหน้าทะมึน มอง
ตอน 109
บทที่ 109 คลื่นลมไม่สงบ (3)
มองท่าทางอกสั่นขวัญหายของหนานกงซู หนานกงมั่วแสยะยิ้มรู้สึกน่าเบื่อ ดูแล้วเหมือนนางกำลังรังแกหนานกงซู แม้ตอนนี้จะกำลังรังแกหนานกงซูอยู่จริงๆ ทว่ารังแกคนแบบนี้ช่างไม่มีความรู้สึกสะใจเอาเสียเลย หนานกงมั่วปัดมือแล้วจึงหมุนตัวเดินออกไป “น้องรองกับหว่านฮูหยินอยู่ด้านในตั้งใจ
ตอน 110
บทที่ 110 คลื่นลมไม่สงบ (4)
“เจ้าวางใจ พี่ชายรู้แล้วว่าต้องทำเช่นไร” หนานกงฮุยตอบด้วยท่าทางเศร้าสลด
มองหนานกงฮุยก้มหน้าเดินออกไป หนานกงมั่วจึงถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา แม่นมหลานส่งน้ำชาที่เปลี่ยนมาใหม่สู่มือของนาง เอ่ยเสียงเบา “คุณหนูใหญ่กังวลเพราะคุณชายรองหรือเจ้าคะ”
หนานกงมั่วส่ายหน้า “คนนิ