ตอน 108
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 108
คลื่นลมไม่สงบ (2)
“กักบริเวณสำนึกผิดที่ศาลบรรพชนหรือ” หนานกงมั่วเอ่ยล้อเลียน มองสำรวจหนานกงไหวอยู่นาน หนานกงมั่วเอ่ยเชื่องช้า “ไม่รู้จริงๆ ว่า...ท่านชอบเจิ้งซื่อไปได้อย่างไร” เอ่ยจบ ไม่สนใจว่าหนานกงไหวจะมีปฏิกิริยาตอบโต้เช่นไร ลุกขึ้นและเดินจากไปทันที
ด้านหลัง หนานกงไหวใบหน้าทะมึน ม
ตอน 109
บทที่ 109
คลื่นลมไม่สงบ (3)
มองท่าทางอกสั่นขวัญหายของหนานกงซู หนานกงมั่วแสยะยิ้มรู้สึกน่าเบื่อ ดูแล้วเหมือนนางกำลังรังแกหนานกงซู แม้ตอนนี้จะกำลังรังแกหนานกงซูอยู่จริงๆ ทว่ารังแกคนแบบนี้ช่างไม่มีความรู้สึกสะใจเอาเสียเลย หนานกงมั่วปัดมือแล้วจึงหมุนตัวเดินออกไป “น้องรองกับหว่านฮูหยินอยู่ด้านในตั้ง
ตอน 110
บทที่ 110
คลื่นลมไม่สงบ (4)
“เจ้าวางใจ พี่ชายรู้แล้วว่าต้องทำเช่นไร” หนานกงฮุยตอบด้วยท่าทางเศร้าสลด
มองหนานกงฮุยก้มหน้าเดินออกไป หนานกงมั่วจึงถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา แม่นมหลานส่งน้ำชาที่เปลี่ยนมาใหม่สู่มือของนาง เอ่ยเสียงเบา “คุณหนูใหญ่กังวลเพราะคุณชายรองหรือเจ้าคะ”
หนานกงมั่วส่ายหน้า “คน