บทที่ 109 คลื่นลมไม่สงบ (3)

มองท่าทางอกสั่นขวัญหายของหนานกงซู หนานกงมั่วแสยะยิ้มรู้สึกน่าเบื่อ ดูแล้วเหมือนนางกำลังรังแกหนานกงซู แม้ตอนนี้จะกำลังรังแกหนานกงซูอยู่จริงๆ ทว่ารังแกคนแบบนี้ช่างไม่มีความรู้สึกสะใจเอาเสียเลย หนานกงมั่วปัดมือแล้วจึงหมุนตัวเดินออกไป “น้องรองกับหว่านฮูหยินอยู่ด้านในตั้งใจ

บทที่ 110 คลื่นลมไม่สงบ (4)

“เจ้าวางใจ พี่ชายรู้แล้วว่าต้องทำเช่นไร” หนานกงฮุยตอบด้วยท่าทางเศร้าสลด

มองหนานกงฮุยก้มหน้าเดินออกไป หนานกงมั่วจึงถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา แม่นมหลานส่งน้ำชาที่เปลี่ยนมาใหม่สู่มือของนาง เอ่ยเสียงเบา “คุณหนูใหญ่กังวลเพราะคุณชายรองหรือเจ้าคะ”

หนานกงมั่วส่ายหน้า “คนนิ

บทที่ 111 คิดจะเล่นกับข้า รนหาที่ตายหรือ (1)

หนานกงชวี่ชี้ไปที่กระดาษแผ่นหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วเอ่ยขึ้น “ไปดูสิ”

หลินซื่อลังเลอยู่ชั่วครู่ เดินไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา ก้มหน้าลงไปมอง ใบหน้าพลันซีดขาว ได้ยินเสียงเย็นของหนานกงชวี่ดังขึ้นที่ข้างหู “เจ้ากล้าดีอย่างไร...เอาเงินใ