ตอน 106
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 106 อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (5)
“สวยมาก ข้าชอบ” ยกมือขึ้นสัมผัสเบาๆ ไปที่ปิ่นดอกไม้ หนานกงมั่วเงยหน้าส่งยิ้มให้เขา
คิ้วที่ขมวดมุ่นของเว่ยจวินมั่วก็คลายออกไปด้วย เอ่ยเสียงเบา “ชอบก็ดีแล้ว”
มองใบหน้าหล่อเหล่าตรงหน้า หนานกงมั่วถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ สตรีใดไม่มีอารมณ์
ตอน 107
บทที่ 107 คลื่นลมไม่สงบ (1)
จูชูอวี้ลูบสายฉินเบาๆ เอ่ยเสียงเรียบ “หนานกงมั่วสร้างศัตรูไปทั่ว เกี่ยวอันใดกับเราเล่า เพียงแต่น่าเสียดาย...นางเป็นคนฉลาด หากมิใช่เพราะนางต้องแก่งแย่งเว่ยซื่อจื่อกับข้า...ข้าก็ยังอยากเป็นเพื่อนกับนาง”
สาวใช้ลังเลเล็กน้อย เอ่ยถาม “คุณหนูชอบเว่ยซื่อจื่อจริงหรือเจ้าคะ
ตอน 108
บทที่ 108 คลื่นลมไม่สงบ (2)
“กักบริเวณสำนึกผิดที่ศาลบรรพชนหรือ” หนานกงมั่วเอ่ยล้อเลียน มองสำรวจหนานกงไหวอยู่นาน หนานกงมั่วเอ่ยเชื่องช้า “ไม่รู้จริงๆ ว่า...ท่านชอบเจิ้งซื่อไปได้อย่างไร” เอ่ยจบ ไม่สนใจว่าหนานกงไหวจะมีปฏิกิริยาตอบโต้เช่นไร ลุกขึ้นและเดินจากไปทันที
ด้านหลัง หนานกงไหวใบหน้าทะมึน มอง