ตอน 105
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 105
อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (4)
เซียวเชียนเยี่ยมุมปากกระตุก ทว่ากลับแสดงอารมณ์ออกมาไม่ได้ หากวันนั้นหนานกงมั่วไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยเขายังสามารถหลอกตัวเองได้ว่าหนานกงมั่วไม่รู้ความจริง แต่เห็นได้ชัดว่านางอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ เวลานี้เอ่ยเช่นนี้ออกมาเห็นได้ชัดว่ากำลังเสียด
ตอน 106
บทที่ 106
อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (5)
“สวยมาก ข้าชอบ” ยกมือขึ้นสัมผัสเบาๆ ไปที่ปิ่นดอกไม้ หนานกงมั่วเงยหน้าส่งยิ้มให้เขา
คิ้วที่ขมวดมุ่นของเว่ยจวินมั่วก็คลายออกไปด้วย เอ่ยเสียงเบา “ชอบก็ดีแล้ว”
มองใบหน้าหล่อเหล่าตรงหน้า หนานกงมั่วถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ สตรีใดไม่มีอารม
ตอน 107
บทที่ 107
คลื่นลมไม่สงบ (1)
จูชูอวี้ลูบสายฉินเบาๆ เอ่ยเสียงเรียบ “หนานกงมั่วสร้างศัตรูไปทั่ว เกี่ยวอันใดกับเราเล่า เพียงแต่น่าเสียดาย...นางเป็นคนฉลาด หากมิใช่เพราะนางต้องแก่งแย่งเว่ยซื่อจื่อกับข้า...ข้าก็ยังอยากเป็นเพื่อนกับนาง”
สาวใช้ลังเลเล็กน้อย เอ่ยถาม “คุณหนูชอบเว่ยซื่อจื่อจริงหรือเจ้า