บทที่ 104 อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (3)

“เย่ว์จวิ้นอ๋อง พระชายาจวิ้นอ๋อง” หนานกงมั่วพยักหน้า เอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ

เซียวเชียนเยี่ยทำตัวราวกับไม่มีข่าวลือให้รู้สึกกระอักกระอ่วน ยิ้มพลางเอ่ย “บังเอิญแล้ว นานๆ ทีข้ากับพระชายาจะได้ออกมาเดินเที่ยวชม บังเอิญได้พบกับน้องชายและคุณหนูหนานกง

บทที่ 105 อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (4)

เซียวเชียนเยี่ยมุมปากกระตุก ทว่ากลับแสดงอารมณ์ออกมาไม่ได้ หากวันนั้นหนานกงมั่วไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยเขายังสามารถหลอกตัวเองได้ว่าหนานกงมั่วไม่รู้ความจริง แต่เห็นได้ชัดว่านางอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ เวลานี้เอ่ยเช่นนี้ออกมาเห็นได้ชัดว่ากำลังเสียดสี

บทที่ 106 อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (5)

“สวยมาก ข้าชอบ” ยกมือขึ้นสัมผัสเบาๆ ไปที่ปิ่นดอกไม้ หนานกงมั่วเงยหน้าส่งยิ้มให้เขา

คิ้วที่ขมวดมุ่นของเว่ยจวินมั่วก็คลายออกไปด้วย เอ่ยเสียงเบา “ชอบก็ดีแล้ว”

มองใบหน้าหล่อเหล่าตรงหน้า หนานกงมั่วถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ สตรีใดไม่มีอารมณ์