บทที่ 103 อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (2)

ทั้งสองรีบเคลื่อนตัวย้ายออกไปทันที แม้ไม่รู้ว่าชายชราผู้นี้เป็นใครกันแน่ ทว่าพลังอำนาจในตัวเขานั้นช่างน่าหวาดกลัว แม้ชายชราจะยิ้มอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่รู้ทำไมพวกนางจึงรู้สึกขนลุกขนพอง

เว่ยจวินมั่วนั่งลงไปยังเก้าอี้ที่ว่างแล้ว ชายชราดื่มชาพลางเ

บทที่ 104 อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (3)

“เย่ว์จวิ้นอ๋อง พระชายาจวิ้นอ๋อง” หนานกงมั่วพยักหน้า เอ่ยด้วยรอยยิ้มบางๆ

เซียวเชียนเยี่ยทำตัวราวกับไม่มีข่าวลือให้รู้สึกกระอักกระอ่วน ยิ้มพลางเอ่ย “บังเอิญแล้ว นานๆ ทีข้ากับพระชายาจะได้ออกมาเดินเที่ยวชม บังเอิญได้พบกับน้องชายและคุณหนูหนานกง

บทที่ 105 อวดความรักกับองค์ฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งประเทศ (4)

เซียวเชียนเยี่ยมุมปากกระตุก ทว่ากลับแสดงอารมณ์ออกมาไม่ได้ หากวันนั้นหนานกงมั่วไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยเขายังสามารถหลอกตัวเองได้ว่าหนานกงมั่วไม่รู้ความจริง แต่เห็นได้ชัดว่านางอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบ เวลานี้เอ่ยเช่นนี้ออกมาเห็นได้ชัดว่ากำลังเสียดสี