ตอน 5
ขอบคุณบาดแผลทั่วกายที่นายมอบให้
บทที่ 5 เข้าคุก
“ เปิดประตู ! ได้ยินไหม ! ” เสียงคำรามเมื่อเริ่มโมโห ทุบประตูอย่างแรง
มิวเรย์เธอเป็นแค่ผู้หญิงคนเดียว จะไปสู้แรงชายได้อย่างไร
หนึ่งครั้ง สองครั้ง......
ปัง..... ในที่สุดประตูก็ถูกกระแทกเปิดออก มิวเรย์กรีดร้องออกมา ล้มลงกองอยู่กับพื้น
ตำรวจทำลายประตู เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ตอน 6
บทที่ 6 เป็นคำสั่งของเขา
“ มีตระกูลสี่อยู่เบื้องหลัง แกกลัวอะไร ? ”
นักเลงหัวเราะอย่างชอบใจ “ งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะ ! ” พูดจบ พุ่งเข้าไปจับตัวมิวเรย์ ดึงกระโปรงขึ้น
“ ออกไป ! ” มิวเรย์ดิ้นรนปัดป่าย ทั้งตีทั้งทุบ ทำให้มันทำอะไรเธอไม่ได้ชั่วขณะ ความอดทนหมดลงทันที มันจับอันม่อหน่อน ไว้ หันกลับ
ตอน 7
บทที่ 7 ลูกไม่อยู่แล้ว
“ ไม่ .... “ มิวเรย์ส่ายหัวอย่างหมดหวัง ” เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา....เขาทำอย่างนี้ได้ยังไง ไร้ความรู้สึกขนาดนี้ได้ยังไงกัน ”
เลขาหหญิงไม่พูดอะไร ได้แต่มองเลือดของมิวเรย์ไหลออกมา เพื่อให้แน่ใจว่าเธอแท้งเองตามธรรมชาติ
“ เอามือถือให้ฉัน ฉันจะขอความช่วยเ