ตอน 36
ขอบคุณบาดแผลทั่วกายที่นายมอบให้
บทที่ 36 คล้ายความอ่อนโยนของนาย
ตัวของคีสแข็งทื่อทันที
เขาเม้มปากแน่นไม่พูดอะไร
แสงสว่างในดวงตามิวเรย์ ค่อยๆอ่อนแสงลง
ใจของคนที่มองอย่างคีส เกิดความหวาดกลัวในใจขึ้นมาทันที เขารีบกำมือของเธอแน่น พูดด้วยน้ำเสียงสั่นว่า “ ฉันสัญญา ฉันสัญญากับเธอยังไม่ได้หรอ ! ห้ามพูดคำๆนั้นอีก อดทนต่อไป ! ”
ตอน 37
บทที่ 37 จิตใต้สำนึกของนายเจ็บไม่เป็นหรอ
ดื่มน้ำหนึ่งแก้วลงไป มิวเรย์รู้สึกสบายไปทั้งตัว
คีสวางเธอลงอย่างเบามือ แล้วยังช่วยเธอจัดท่าทางในการนอนให้กับเธอ ตามด้วยการจัดมุมผ่าห่ม
มิวเรย์กระวนกระวายขึ้นมาทันที
นี่ไม่เหมือนกับคีสที่เธอรู้จัก แต่ก็เหมือนคีสที่เธอรู้จัก
อบอุ่นเหมือนครั้งแรกที่เ
ตอน 38
บทที่ 38 ฉันพยายามทำทุกอย่างให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว
คีสสวมเสื้อเชิ้ตและกางเกงสีดำทั่วร่าง มือสองข้างล้วงอยู่ในกระเป่า ท่าทางสบายๆขี้เกียจ
หลี่ตามองเขา เสียงเย็น “ จิตใต้สำนึกของนายเจ็บไม่เป็นหรอ ? ”
เวย์พูด “ คุณลุงทำไมถึงอยู่ที่นี่ ? ”
เพราะตกใจเกินไป เสียงเลยเพี้ยนไปเล็กน้อย
“ ฉันควร