บทที่ 35 นายปล่อยฉันไปเถอะ ดีหรือเปล่า

เขาใช้แรงสะบัดท่อนเหล็กในมือ ฟาดลงบนลำคอของบอดี้การ์ดพอดิบพอดี บอดี้การ์ดล้มลงทันที

คีสโยนท่อนเหล็กในมือที่รูปทรงเปลี่ยนไปทิ้งลงพื้น หันไปมองเวย์ “ มา ถึงนายแล้ว ”

เวย์ก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม “ แน่นอนครับ คุณลุง ”

พวกเขาสองคนยืนอยู่ท่ามกลางบอดี้การ์ดช

บทที่ 36 คล้ายความอ่อนโยนของนาย

ตัวของคีสแข็งทื่อทันที

เขาเม้มปากแน่นไม่พูดอะไร

แสงสว่างในดวงตามิวเรย์ ค่อยๆอ่อนแสงลง

ใจของคนที่มองอย่างคีส เกิดความหวาดกลัวในใจขึ้นมาทันที เขารีบกำมือของเธอแน่น พูดด้วยน้ำเสียงสั่นว่า “ ฉันสัญญา ฉันสัญญากับเธอยังไม่ได้หรอ ! ห้ามพูดคำๆนั้นอีก อดทนต่อไป ! ”

บทที่ 37 จิตใต้สำนึกของนายเจ็บไม่เป็นหรอ

ดื่มน้ำหนึ่งแก้วลงไป มิวเรย์รู้สึกสบายไปทั้งตัว

คีสวางเธอลงอย่างเบามือ แล้วยังช่วยเธอจัดท่าทางในการนอนให้กับเธอ ตามด้วยการจัดมุมผ่าห่ม

มิวเรย์กระวนกระวายขึ้นมาทันที

นี่ไม่เหมือนกับคีสที่เธอรู้จัก แต่ก็เหมือนคีสที่เธอรู้จัก

อบอุ่นเหมือนครั้งแรกที่เ