บทที่ 37 จิตใต้สำนึกของนายเจ็บไม่เป็นหรอ

ดื่มน้ำหนึ่งแก้วลงไป มิวเรย์รู้สึกสบายไปทั้งตัว

คีสวางเธอลงอย่างเบามือ แล้วยังช่วยเธอจัดท่าทางในการนอนให้กับเธอ ตามด้วยการจัดมุมผ่าห่ม

มิวเรย์กระวนกระวายขึ้นมาทันที

นี่ไม่เหมือนกับคีสที่เธอรู้จัก แต่ก็เหมือนคีสที่เธอรู้จัก

อบอุ่นเหมือนครั้งแรกที่เ

บทที่ 38 ฉันพยายามทำทุกอย่างให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว

คีสสวมเสื้อเชิ้ตและกางเกงสีดำทั่วร่าง มือสองข้างล้วงอยู่ในกระเป่า ท่าทางสบายๆขี้เกียจ

หลี่ตามองเขา เสียงเย็น “ จิตใต้สำนึกของนายเจ็บไม่เป็นหรอ ? ”

เวย์พูด “ คุณลุงทำไมถึงอยู่ที่นี่ ? ”

เพราะตกใจเกินไป เสียงเลยเพี้ยนไปเล็กน้อย

“ ฉันควร

บทที่ 39 นายไม่รู้ว่าเพราะอะไรฉันถึงไปจากนาย

มิวเรย์อึ้งไปทันที

อะไรนะ ? ทำทุกอย่างให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม ? หมายถึงเธอใช่ไหม ?

คีสกระแอ่มไอ เอ่ยอย่างไม่ค่อยคุ้นชินว่า “ ฉันคิดว่าฉันทำชัดเจนแล้ว ”

สีหน้ามิวเรย์เปลี่ยนไปเป็นสับสนงุนงงและขาวซีด

จะทำทุกอย่างให้อะไรกลับมาเป็นเหมือนเดิม........