บทที่ 16 คุณต้องการอะไรกันแน่

ชาคริยากลับถึงบ้าน เห็นรวิชญ์นอนอยู่บนโซฟาก็ตกใจเหมือนกัน เธอคิดว่ารวิชญ์ไม่กลับมาแล้ว แต่เห็นสีหน้าเขาไม่ค่อยดี ทนไม่ได้ก็เอื้อมมือออกไปแตะหน้าผากของเขา รวิชญ์คว้ามือชาคริยาไว้ทันที เรียกว่า “ชาคริยา เป็นคุณใช่ไหม？”

ชาคริยาดึงมือออกมา ไม่ได้ตอบ เธอคิดว่าระหว่า

บทที่ 17 อย่าหมกมุ่นอยู่กับความสับสนอีก

รวิชญ์โทรหาชาคริยาด้วยตนเอง ต่อหน้าปาริดา พูดอย่างเย็นชาว่า “ ชาคริยา มีเวลาไหม มีเวลาเราไปอำเภอรอบหนึ่ง ไปดำเนินเรื่องหย่าให้เรียบร้อย ”

ชาคริยาเจ็บปวดสะอื้นอยู่บนเตียง สีหน้าขาวเผือด เหงื่อออกผิดปกติ กำมือถือไว้อย่างลำบาก เธอควบคุมความรู้สึกความเจ็บ

บทที่ 18 หย่าร้างเสร็จ เขาสองคนจะแต่งงานกัน

นิรดาโกรธความอ่อนแอของเธอ “ ชาคริยา สมองเธอมีหลุมหรือ เขาจะหย่าร้างกับเธอ เธอยังกระตือรือร้นอย่างนี้ สายน้ำเกลือยังไม่หมดเลย หากเกิดอะไรขึ้นอีกในระหว่างทางจะทำอย่างไง？”

ชาคริยายิ้ม หากเธอโง่ก็ขอโง่อีกครั้งแล้วกัน นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก “ ไม่เป็นไร เธ