บทที่ 17

อย่าหมกมุ่นอยู่กับความสับสนอีก

รวิชญ์โทรหาชาคริยาด้วยตนเอง ต่อหน้าปาริดา พูดอย่างเย็นชาว่า “ ชาคริยา มีเวลาไหม มีเวลาเราไปอำเภอรอบหนึ่ง ไปดำเนินเรื่องหย่าให้เรียบร้อย ”

ชาคริยาเจ็บปวดสะอื้นอยู่บนเตียง สีหน้าขาวเผือด เหงื่อออกผิดปกติ กำมือถือไว้อย่างลำบาก เธอควบคุมความรู้สึกความเจ

บทที่ 18

หย่าร้างเสร็จ เขาสองคนจะแต่งงานกัน

นิรดาโกรธความอ่อนแอของเธอ “ ชาคริยา สมองเธอมีหลุมหรือ เขาจะหย่าร้างกับเธอ เธอยังกระตือรือร้นอย่างนี้ สายน้ำเกลือยังไม่หมดเลย หากเกิดอะไรขึ้นอีกในระหว่างทางจะทำอย่างไง？”

ชาคริยายิ้ม หากเธอโง่ก็ขอโง่อีกครั้งแล้วกัน นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก “ ไม่เป็นไร

บทที่ 19

เจอกันที่ห้องผู้ป่วย

รวิชญ์ก็พาปาริดามาเยี่ยมนิรดา ถึงหน้าห้องก็ถูกธีภพห้ามไว้ ธีภพมองหน้าปาริดา พูดยิ้มๆว่า “ ยินดีด้วยนะ ที่จะแต่งงานกันแล้ว ”

“ อื้อ ขอบคุณคะ ” ปาริดายิ้มแบบขี้อาย และมองหน้ารวิชญ์อย่างอ่อนโยน

“ คุณไม่ให้พวกผมเข้าไป หมายความว่าไม่ยินดีให้มาเยี่ยมภรรยาคุณหรือ ”