บทที่ 450 หลินอวี่เฉินพบหลี่จื่อหมิง

เหอเซียงเฉียนแกล้งตกใจตบอกตัวเอง

"พี่สะใภ้ไม่รู้หรอก พวกเรามากับพี่ใหญ่เป่ยถึงหน้าจวนองค์หญิง พี่ใหญ่เป่ยบอกว่าเขาอยู่ที่นี่

ข้านึกขึ้นมาทันทีว่า พี่ใหญ่เป่ยคงทรยศทิ้งท่านไปแต่งงานกับองค์หญิงในเมืองหลวง

แม้ตระกูลเหอเราจะยากจน แต่คุณปู่สอนมาตั้งแต่เด็กว่า ห้า

บทที่ 451 ส่วนที่เหลือ ไม่มีอะไรจะบอก

เขาถอยหลังด้วยความไม่อยากจะเชื่อ: "เขา...เขาจะทำเรื่องชั่วร้ายแบบนั้นได้อย่างไร?"

ตั้งแต่เด็กจนโต หลี่จื่ออันให้ความรู้สึกกับหลี่จื่อหมิงว่าเป็นคนค่อนข้างหดหู่

หลังจากเขาโตขึ้น บังเอิญได้ยินพ่อแม่คุยกันถึงได้รู้ว่า หลี่จื่ออันเป็นขันทีมาแต่กำเนิด จึงไม่แปลกท

บทที่ 452 เจ้าคิดว่าการมีลูกง่ายเหมือนปลูกผักหรือไง

ปกติรัชทายาทค่อนข้างฉลาด แต่ต่อหน้าเหอเซี่ยงเป่ย ไม่รู้ว่าไม่มีความระแวงเลยจริงๆ หรืออย่างไร แสดงออกอย่างเซ่อซ่า

"พี่เขย พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน เรื่องครอบครัวของท่านก็คือเรื่องครอบครัวของข้า ต่อไปไม่ต้องเกรงใจข้า"

จวินอวิ๋นหว่านมองน้องชายที