บทที่ 449 อย่าทำเหมือนพ่อของเจ้า

เหอเซียงเฉียนกลัวเหอเซี่ยงเป่ยพี่ใหญ่มาตั้งแต่เด็ก แม้ภายหลังจะคุ้นเคยกันมากขึ้นและความกลัวลดลง แต่นั่นก็เฉพาะตอนที่ไม่มีเรื่องอะไร

ตอนนี้เขาพบเรื่องร้ายแรง เมื่อเห็นสีหน้าขบขันของเหอเซี่ยงเป่ย เหอเซียงเฉียนก็รู้สึกหวั่นใจขึ้นมา

แต่สิ่งที่ควรพูดก็ต้องพูด

"พี่ใหญ

บทที่ 450 หลินอวี่เฉินพบหลี่จื่อหมิง

เหอเซียงเฉียนแกล้งตกใจตบอกตัวเอง

"พี่สะใภ้ไม่รู้หรอก พวกเรามากับพี่ใหญ่เป่ยถึงหน้าจวนองค์หญิง พี่ใหญ่เป่ยบอกว่าเขาอยู่ที่นี่

ข้านึกขึ้นมาทันทีว่า พี่ใหญ่เป่ยคงทรยศทิ้งท่านไปแต่งงานกับองค์หญิงในเมืองหลวง

แม้ตระกูลเหอเราจะยากจน แต่คุณปู่สอนมาตั้งแต่เด็กว่า ห้า

บทที่ 451 ส่วนที่เหลือ ไม่มีอะไรจะบอก

เขาถอยหลังด้วยความไม่อยากจะเชื่อ: "เขา...เขาจะทำเรื่องชั่วร้ายแบบนั้นได้อย่างไร?"

ตั้งแต่เด็กจนโต หลี่จื่ออันให้ความรู้สึกกับหลี่จื่อหมิงว่าเป็นคนค่อนข้างหดหู่

หลังจากเขาโตขึ้น บังเอิญได้ยินพ่อแม่คุยกันถึงได้รู้ว่า หลี่จื่ออันเป็นขันทีมาแต่กำเนิด จึงไม่แปลกท