บทที่ 451 ส่วนที่เหลือ ไม่มีอะไรจะบอก

เขาถอยหลังด้วยความไม่อยากจะเชื่อ: "เขา...เขาจะทำเรื่องชั่วร้ายแบบนั้นได้อย่างไร?"

ตั้งแต่เด็กจนโต หลี่จื่ออันให้ความรู้สึกกับหลี่จื่อหมิงว่าเป็นคนค่อนข้างหดหู่

หลังจากเขาโตขึ้น บังเอิญได้ยินพ่อแม่คุยกันถึงได้รู้ว่า หลี่จื่ออันเป็นขันทีมาแต่กำเนิด จึงไม่แปลกท

บทที่ 452 เจ้าคิดว่าการมีลูกง่ายเหมือนปลูกผักหรือไง

ปกติรัชทายาทค่อนข้างฉลาด แต่ต่อหน้าเหอเซี่ยงเป่ย ไม่รู้ว่าไม่มีความระแวงเลยจริงๆ หรืออย่างไร แสดงออกอย่างเซ่อซ่า

"พี่เขย พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน เรื่องครอบครัวของท่านก็คือเรื่องครอบครัวของข้า ต่อไปไม่ต้องเกรงใจข้า"

จวินอวิ๋นหว่านมองน้องชายที

บทที่ 453 ปลูกผัก

หลังอิ่มหนำสำราญ รัชทายาทพาหลินอวี่เฉินลากลับ

เหอเซี่ยงเป่ยจัดการให้พี่น้องเข้าพักในจวนกั๋วกงด้วยตัวเอง

กลางคืน เขายังคงเข้ามิติพร้อมภรรยา

จวินอวิ๋นหว่านเพิ่งชำระร่างกายเสร็จ ก็ถูกเหอเซี่ยงเป่ยอุ้มขึ้นมา

"ท่านสามี ท่านทำอะไร?" จวินอวิ๋นหว่านตีกล้ามอกแข็งแกร่งของเขาอย่างอ้อน

เหอเซ