บทที่ 348

ฮองเต้เสด็จมา

แม่นมอู๋รู้สึกว่าตนใช้ชีวิตในวังมาหลายปีเปล่าๆ ในโลกนี้มีแอปเปิ้ลและพุทราใหญ่ขนาดนี้ด้วย นางช่างโง่เขลาเสียจริง

สาวใช้ทั้งสองก็เช่นกัน มองแอปเปิ้ลลูกโตสีแดงแล้วอดกลืนน้ำลายไม่ได้

แอปเปิ้ลใหญ่ขนาดนี้ คงหวานและกรอบมาก...

ซูอวิ๋นหว่านสั่งทุกคนให้ส่งผักไปที่ครัวโดยตรง ส่ว

บทที่ 349

หลานชายของเราอยู่ไหน?

หลังจากทุกคนคำนับฮองเต้แล้ว ซูอวิ๋นหว่านก็พบว่าเหอเยว่เยว่อุ้มนิวๆ หลบไปอยู่หลังฝูงชนแล้ว

เจ้าเข้าใจว่า เหอเยว่เยว่เหมือนคุณย่าซูและโจวอิ๋งเสวี่ย ยังไม่มีความกล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับผู้มีอำนาจ

เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติของคน เมื่อเวลาผ่านไปก็จะค่อยๆ ชินเอง

ฮอ

บทที่ 350

ทำไมไม่เห็นย่าที่เลี้ยงดูเจ้ามา?

ขณะที่ฮองเต้กำลังทักทายทุกคน จู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีของในพระหัตถ์ จึงก้มลงดู

ฮองเฮาจ้องมองพระองค์ อยากรู้ว่าเมื่อเห็นพุทราใหญ่ขนาดนี้ จะแสดงสีพระพักตร์ตกตะลึงเหมือนตนหรือไม่

ฮองเต้ไม่ทำให้ฮองเฮาผิดหวัง เมื่อเห็นพุทราใหญ่สองลูกนั้น พระโอษฐ์เป็นรูปตัวโอ

"ฮอ