บทที่ 347 ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่นี่ก่อน

ซูอวิ๋นหว่านเข้าใจความรู้สึกของคุณย่าซูและโจวอิ๋งเสวี่ยในตอนนี้

นึกย้อนไปถึงชาติก่อน ตอนที่เจ้าตามหลี่จื่ออันไปจวนท่านโหวผิงหยางครั้งแรก ก็รู้สึกอึดอัดแบบนี้เหมือนกัน

ซูอวิ๋นหว่านจับมือคนที่ตกใจทั้งสองไว้ พลางปลอบเสียงนุ่มนวล

"คุณย่า อิ๋งเสวี่ย พว

บทที่ 348 ฮองเต้เสด็จมา

แม่นมอู๋รู้สึกว่าตนใช้ชีวิตในวังมาหลายปีเปล่าๆ ในโลกนี้มีแอปเปิ้ลและพุทราใหญ่ขนาดนี้ด้วย นางช่างโง่เขลาเสียจริง

สาวใช้ทั้งสองก็เช่นกัน มองแอปเปิ้ลลูกโตสีแดงแล้วอดกลืนน้ำลายไม่ได้

แอปเปิ้ลใหญ่ขนาดนี้ คงหวานและกรอบมาก...

ซูอวิ๋นหว่านสั่งทุกคนให้ส่งผักไปที่ครัวโดยตรง ส่วนแ

บทที่ 349 หลานชายของเราอยู่ไหน?

หลังจากทุกคนคำนับฮองเต้แล้ว ซูอวิ๋นหว่านก็พบว่าเหอเยว่เยว่อุ้มนิวๆ หลบไปอยู่หลังฝูงชนแล้ว

เจ้าเข้าใจว่า เหอเยว่เยว่เหมือนคุณย่าซูและโจวอิ๋งเสวี่ย ยังไม่มีความกล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับผู้มีอำนาจ

เรื่องแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติของคน เมื่อเวลาผ่านไปก็จะค่อยๆ ชินเอง

ฮองเ