บทที่ 316 ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะไม่แต่งงานกับเขา

จากเหตุการณ์นี้ยืนยันได้ว่าโจวอิ๋งเสวี่ยได้ฟื้นคืนสติแล้ว

ตอนนี้เมื่อได้ยินซูอวิ๋นหว่านถามเช่นนั้น หลัวซื่อคิดว่าโจวอิ๋งเสวี่ยคงได้พูดอะไรบางอย่างกับเจ้าไปแล้ว

"อวิ๋นหว่าน เรื่องนี้เจ้าอย่าไปยุ่งเลย ปล่อยให้อิ๋งเสวี่ยมีทางรอดสักทางเถอะ"

ซูอวิ๋นหว่าน

บทที่ 317 ไม่จำเป็นต้องมีทางออกแค่การแต่งงานเท่านั้น

โจวอิ๋งเสวี่ยยืนยันความคิดหนึ่ง: "ถึงจะต้องตาย ข้าก็จะไม่แต่งงานกับผู้ชายน่าขยะแขยงคนนั้น!"

เมื่อนึกถึงใบหน้าเต็มไปด้วยแผลฝีของจ้าวซาน รวมถึงรูปร่างอ้วนมันและฟันเหลืองใหญ่ที่เผยออกมาตอนพูด โจวอิ๋งเสวี่ยก็รู้สึกคลื่นไส้เป็นพิเศษ

ที่สำคัญที่สุดค

บทที่ 318 เจ้ามาได้พอดี มาช่วยข้าหน่อย

เมื่อได้ยินซูอวิ๋นหว่านพูดเช่นนี้ จิตใจที่มืดมนของโจวอิ๋งเสวี่ยก็เริ่มมีแสงสว่างส่องเข้ามา

เจ้ายังอยู่ในวัยเยาว์ ถ้าสามารถมีชีวิตที่ดีได้ ใครจะอยากตายกันจริงๆ?

ตอนนี้ในใจมีความหวังแล้ว โจวอิ๋งเสวี่ยก็ไม่คิดจะดึงดันอีกต่อไป

"อวิ๋นหว่าน เจ้าคิดว่าข้าทำได้จริ