บทที่ 317 ไม่จำเป็นต้องมีทางออกแค่การแต่งงานเท่านั้น

โจวอิ๋งเสวี่ยยืนยันความคิดหนึ่ง: "ถึงจะต้องตาย ข้าก็จะไม่แต่งงานกับผู้ชายน่าขยะแขยงคนนั้น!"

เมื่อนึกถึงใบหน้าเต็มไปด้วยแผลฝีของจ้าวซาน รวมถึงรูปร่างอ้วนมันและฟันเหลืองใหญ่ที่เผยออกมาตอนพูด โจวอิ๋งเสวี่ยก็รู้สึกคลื่นไส้เป็นพิเศษ

ที่สำคัญที่สุดค

บทที่ 318 เจ้ามาได้พอดี มาช่วยข้าหน่อย

เมื่อได้ยินซูอวิ๋นหว่านพูดเช่นนี้ จิตใจที่มืดมนของโจวอิ๋งเสวี่ยก็เริ่มมีแสงสว่างส่องเข้ามา

เจ้ายังอยู่ในวัยเยาว์ ถ้าสามารถมีชีวิตที่ดีได้ ใครจะอยากตายกันจริงๆ?

ตอนนี้ในใจมีความหวังแล้ว โจวอิ๋งเสวี่ยก็ไม่คิดจะดึงดันอีกต่อไป

"อวิ๋นหว่าน เจ้าคิดว่าข้าทำได้จริ

บทที่ 319 แค่มีชีวิตอยู่ก็ดีแล้ว

วันนี้ก็เช่นกัน หลังจากซูอวิ๋นหว่านส่งฮั่วอวิ๋นถิงไปทำธุระ ตัวเจ้าเองก็มีปฏิกิริยาโดยสัญชาตญาณ ไปดูที่หน้าประตู แม้แต่ถามเถียนไห่เฉิงกับซูชิ่งหยางที่กำลังกวาดลานว่ามีจดหมายมาส่งหรือไม่

บางทีสวรรค์อาจจะรับรู้ความในใจของซูอวิ๋นหว่าน เมื่อเจ้าเพิ่งหันตัวเตรียมจะไปดูท