บทที่ 296 หลานชายคนโปรดของท่านสวี่

เมืองหนึ่งแตกอีกครั้ง ทหารซีฉินสูญเสียขวัญและกำลังใจไปอย่างสิ้นเชิง หากต้าหัวโจมตีต่อ พวกเขาก็ไม่มีกำลังต้านทานแล้ว

ซีฉินมีดินแดนไม่กว้างใหญ่อยู่แล้ว การเสียเมืองไปสี่เมืองก็เท่ากับเสียดินแดนไปหนึ่งในสาม

คราวนี้ ฮองเต้แห่งซีฉินทนนั่งเฉยไม่ไหวแล้ว

เหล่าขุนนางต่

บทที่ 297 เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้?

หากไม่ใช่เพราะฮองเต้รู้ดีว่าติงหย่งเป็นพวกเดียวกัน เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ คงไม่ใช่แค่ขอคำอธิบายง่ายๆ

ตั้งแต่ได้ยินการกระทำของกั๋วหยุนเฉิง ติงหย่งก็ครุ่นคิดมาตลอด นึกถึงการกระทำทุกอย่างของกั๋วหยุนเฉิงในอดีต ว่าตรงไหนที่ตนเองพลาดไป

ทั้งที่เป็นคนเก็บตัวและสงบเสงี่ย

บทที่ 298 พระมารดาแห่งแผ่นดิน ช่างร่ำรวยและใจกว้าง

เสวี่ยคังผิงเห็นตนพูดมามากมาย องค์ชายสามยังคงเงียบ ก็รู้ว่าเรื่องตามหากั๋วหยุนเฉิงคงพึ่งเขาไม่ได้

เมื่อเป็นเช่นนั้น ตนก็ไม่อยากพูดอะไรอีก

ตอนองค์ชายสามออกจากจวนสกุลเสวี่ย มีท่าทางหมดอาลัยตายอยากอย่างเห็นได้ชัด

ความรู้สึกนี้ไม่ใช่เพราะจวินเฮาหรานต