บทที่ 297 เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้?

หากไม่ใช่เพราะฮองเต้รู้ดีว่าติงหย่งเป็นพวกเดียวกัน เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ คงไม่ใช่แค่ขอคำอธิบายง่ายๆ

ตั้งแต่ได้ยินการกระทำของกั๋วหยุนเฉิง ติงหย่งก็ครุ่นคิดมาตลอด นึกถึงการกระทำทุกอย่างของกั๋วหยุนเฉิงในอดีต ว่าตรงไหนที่ตนเองพลาดไป

ทั้งที่เป็นคนเก็บตัวและสงบเสงี่ย

บทที่ 298 พระมารดาแห่งแผ่นดิน ช่างร่ำรวยและใจกว้าง

เสวี่ยคังผิงเห็นตนพูดมามากมาย องค์ชายสามยังคงเงียบ ก็รู้ว่าเรื่องตามหากั๋วหยุนเฉิงคงพึ่งเขาไม่ได้

เมื่อเป็นเช่นนั้น ตนก็ไม่อยากพูดอะไรอีก

ตอนองค์ชายสามออกจากจวนสกุลเสวี่ย มีท่าทางหมดอาลัยตายอยากอย่างเห็นได้ชัด

ความรู้สึกนี้ไม่ใช่เพราะจวินเฮาหรานต

บทที่ 299 บอกให้นายท่านและฮูหยินของเจ้าออกมา

ฮั่วอวิ๋นถิงรับคำสั่ง สั่งขบวนมุ่งหน้าไปจวนสกุลเฉียว

หลายปีนี้ ด้วยการคุ้มครองจากน้องเขยซ่างซูสวี่ ธุรกิจของลุงใหญ่เฉียวเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จวนของเขาย้ายมาอยู่ในย่านเจริญที่สุดของเมืองจางโจว

หากเป็นแต่ก่อน เมื่อขบวนเข้าเมืองหาโรงเตี๊ยมพัก ซ่างซูสวี่จะสั