บทที่ 235 การให้กำเนิดหลานชายถึงจะเป็นเรื่องสำคัญ

โครม!

หลี่จื่ออันตกใจจนสะดุ้ง ทองเงินอัญมณีในห่อร่วงกระจายลงพื้น

ขณะที่กำลังคิดหาคำอธิบาย ท่านโหวผิงหยางและฮูหยินก็มาถึง

คนรับใช้ถือโคมไฟสองแถวยืนเรียงรายสองข้างอย่างเป็นระเบียบ

แสงโคมสว่างราวกับกลางวัน

"อวี่เฉิน เจ้ากำลังทำอะไร?" ท่านโหวผิงหยา

บทที่ 236 ข้าจะกลับห้องหนังสือ ไม่ไปห้องของใครทั้งนั้น

หลี่จื่ออันรู้สึกหมดอาลัยตายอยากโดยสิ้นเชิง เขาใช้ความสามารถด้านการแสดงของตนหลอกทุกคนในจวนท่านโหว แต่เมื่อต้องไปชายแดน เขาจะทำอย่างไรไม่ให้พิรุธ?

ฮูหยินโหวไม่รู้ว่าลูกชายที่นางเลี้ยงดูมาอย่างดีได้สลับตัวกับคนอื่นไปแล้ว เมื่อเห็นลวี่เหยี่ยนเอ้

บทที่ 237 สมแล้วที่เป็นลูกชายของข้าหลินจิ้ง

หลี่จื่ออันไม่ได้เข้าไปในเรือน แต่ยืนเหม่อลอยอยู่หน้าประตู

เขาเสียใจ เสียใจที่ใส่ร้ายหลินอวี่เฉินและแย่งชิงตัวตนของเขา

หากไม่ได้ทำเช่นนั้น ตอนนี้เขาคงยังอยู่ในเรือนหลังเล็กนี้ ใช้ชีวิตอย่างไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง

ด้วยนิสัยของหลินอวี่เฉิน ก่อนออกรบเขาต้