บทที่ 233 เข้าแทนที่

หลังจากกองทัพออกเดินทางไม่นาน อิ้งอี้มารายงาน: "ท่านรัชทายาท ดูเหมือนจะมีเรื่องอะไรบางอย่างที่ทายาทตระกูลหลิน กระหม่อมยังไม่เห็นเงาของเขา"

จวินเฮาหรานขมวดคิ้ว: "รู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น?"

อิ้งอี้ส่ายหน้า: "กระหม่อมเพิ่งพบว่าทายาทตระกูลหลินไม่อยู่ในกองทัพ ยังไม่ได้ไปสืบ"

จว

บทที่ 234 รู้สึกราวกับฟ้าถล่ม

หลี่จื่ออันพยักหน้า แต่ในใจระวังตัวอย่างมาก เขารู้ว่าตนต้องไม่ติดต่อกับหว่านรงมากเกินไป มิเช่นนั้นจะเผยพิรุธได้ง่าย

"เจ้ากลับไปก่อนเถอะ ข้ายังมีราชการต้องจัดการ" หลี่จื่ออันพูด น้ำเสียงมีแววไม่อาจขัดขืน

ดวงตาของหว่านรงวูบไหวด้วยความผิดหวัง แต่รีบกลับมายิ้มอีกครั้ง:

บทที่ 235 การให้กำเนิดหลานชายถึงจะเป็นเรื่องสำคัญ

โครม!

หลี่จื่ออันตกใจจนสะดุ้ง ทองเงินอัญมณีในห่อร่วงกระจายลงพื้น

ขณะที่กำลังคิดหาคำอธิบาย ท่านโหวผิงหยางและฮูหยินก็มาถึง

คนรับใช้ถือโคมไฟสองแถวยืนเรียงรายสองข้างอย่างเป็นระเบียบ

แสงโคมสว่างราวกับกลางวัน

"อวี่เฉิน เจ้ากำลังทำอะไร?" ท่านโหวผิงหยา