บทที่ 232 ดาบอยู่คนอยู่ ดาบสิ้นคนสิ้น!

เชียนหูหลู่โบกมือทันที: "พาคนนั้นไปด้านข้าง ให้สวมชุดทหารซ้ำร้อยครั้ง"

หลี่จื่อหมิง...

ร้อยครั้งเชียวนะ!!!

เสื้อผ้าพวกนี้ใส่ยากขนาดนี้ ยังจะให้เขาสวมใส่ตั้งร้อยครั้ง นี่มันจะเอาชีวิตเขาหรือไง?

อยากจะโต้แย้ง แต่เมื่อเจอกับสายตาที่ไม่อาจขัดขืนของเชียนหูหลู่ ห

บทที่ 233 เข้าแทนที่

หลังจากกองทัพออกเดินทางไม่นาน อิ้งอี้มารายงาน: "ท่านรัชทายาท ดูเหมือนจะมีเรื่องอะไรบางอย่างที่ทายาทตระกูลหลิน กระหม่อมยังไม่เห็นเงาของเขา"

จวินเฮาหรานขมวดคิ้ว: "รู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น?"

อิ้งอี้ส่ายหน้า: "กระหม่อมเพิ่งพบว่าทายาทตระกูลหลินไม่อยู่ในกองทัพ ยังไม่ได้ไปสืบ"

จว

บทที่ 234 รู้สึกราวกับฟ้าถล่ม

หลี่จื่ออันพยักหน้า แต่ในใจระวังตัวอย่างมาก เขารู้ว่าตนต้องไม่ติดต่อกับหว่านรงมากเกินไป มิเช่นนั้นจะเผยพิรุธได้ง่าย

"เจ้ากลับไปก่อนเถอะ ข้ายังมีราชการต้องจัดการ" หลี่จื่ออันพูด น้ำเสียงมีแววไม่อาจขัดขืน

ดวงตาของหว่านรงวูบไหวด้วยความผิดหวัง แต่รีบกลับมายิ้มอีกครั้ง: