บทที่ 135 น้องชายเจ้าชะตาขมขื่น

เหอเซี่ยงเป่ยรับเหรียญมาชั่งน้ำหนักในมือ: "ต่อไปจำไว้ให้จ่ายเงินเอง!"

"ข้า...ข้ารู้แล้ว..." หลี่จื่ออันทนมองหน้าเหอเซี่ยงเป่ยไม่ได้ ก้มหน้าเดินเร็วๆ เข้าบ้าน...

กลับถึงบ้านสกุลเหอ เหอเซี่ยงเป่ยมอบห้าร้อยเหรียญที่เก็บจากหลี่จื่ออันให้เหอซิ่วซิ่วทันที

เหอซิ่วซิ่วรั

บทที่ 136 ปล่อยให้นางพูดให้จบ

พวกแม่นมเก่าแก่เหล่านี้จงรักภักดีต่อเสิ่นปี้จวินอย่างมาก หลินอวี่เฉินจึงไม่กล้าถามตรงๆ

เขาเพียงแต่เล่าว่าตนฝันเห็น

ในฝัน พี่น้องฝาแฝดของเขามีชีวิตที่ลำบากมาก

หลังจากเล่าจบก็สังเกตสีหน้าของพวกนาง

ผลปรากฏว่า พวกแม่นมเหล่านี้กลับมีท่าทีจริงใจกว่าเสิ่นปี้จวิน สีหน้าแ

บทที่ 137 หลี่จื่ออันหนีไปแล้ว

เขาจ้องมองซูซวงซวงด้วยสายตาสงสัยมากขึ้น จากนั้นก็มองจ้าวซื่อที่ทำหน้างุนงง สุดท้ายก็อึ้งไปครู่หนึ่งแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องของจ้าวซื่อไป

จ้าวซื่อไม่รู้ว่าทำไม เมื่อมองแผ่นหลังของหลี่จื่ออันที่เดินจากไป ในใจก็รู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก

นางรีบวิ่งตามไป "จื่ออัน เจ้าจะ