บทที่ 136 ปล่อยให้นางพูดให้จบ

พวกแม่นมเก่าแก่เหล่านี้จงรักภักดีต่อเสิ่นปี้จวินอย่างมาก หลินอวี่เฉินจึงไม่กล้าถามตรงๆ

เขาเพียงแต่เล่าว่าตนฝันเห็น

ในฝัน พี่น้องฝาแฝดของเขามีชีวิตที่ลำบากมาก

หลังจากเล่าจบก็สังเกตสีหน้าของพวกนาง

ผลปรากฏว่า พวกแม่นมเหล่านี้กลับมีท่าทีจริงใจกว่าเสิ่นปี้จวิน สีหน้าแ

บทที่ 137 หลี่จื่ออันหนีไปแล้ว

เขาจ้องมองซูซวงซวงด้วยสายตาสงสัยมากขึ้น จากนั้นก็มองจ้าวซื่อที่ทำหน้างุนงง สุดท้ายก็อึ้งไปครู่หนึ่งแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้องของจ้าวซื่อไป

จ้าวซื่อไม่รู้ว่าทำไม เมื่อมองแผ่นหลังของหลี่จื่ออันที่เดินจากไป ในใจก็รู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก

นางรีบวิ่งตามไป "จื่ออัน เจ้าจะ

บทที่ 138 ข้ามีเรื่องสำคัญจะบอกท่าน

ซูอวิ๋นหว่านมองซูซวงซวงที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าเจ้าย่าซูด้วยสายตาเย็นชา แม้จะมองไม่เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายชัดเจน แต่ด้วยความที่รู้จักซูซวงซวงดี คนผู้นี้ทำเช่นนี้ย่อมไม่มีเจตนาดีแน่

เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าย่าซูถูกหลอก ซูอวิ๋นหว่านจึงบีบมือผู้เฒ่าเบาๆ เป็นการเตือน

เจ้า