บทที่ 111 แน่นอนว่าต้องพยายามด้วยตัวเอง

ซงจิ่นเฉิงตกใจกับท่าทีของเจ้าปู่

เขาเตรียมใจรับคำตำหนิไว้แล้ว

แต่สิ่งที่คาดไว้กลับไม่เกิดขึ้น ปู่หัวเราะและเรียกเขาว่าเด็กดี มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?

ซงจิ่นเฉิงงุนงง จ้องมองผู้เฒ่าซงด้วยความสงสัย

ผู้เฒ่าซงหยุดหัวเราะแล้วถามอย่างจริงจัง: "เจ้ารู้หรือไ

บทที่ 112 ไม่ได้

ซงจิ่นเฉิงมาอยู่กับผู้เฒ่าซงตั้งแต่อายุสามขวบ เป็นคู่สามีภรรยาผู้เฒ่าซงที่เลี้ยงดูเขามาจนโต

ต่อมา ภรรยาของผู้เฒ่าซงล้มป่วยเสียชีวิต ผู้เฒ่าซงจึงลาออกจากตำแหน่งในเมืองหลวง ย้ายกลับบ้านเกิดที่อำเภอซีหยางเพื่อใช้ชีวิตบั้นปลาย

หลานชายคนนี้ก็อยู่เคียงข้างเขาตลอดมา

ซูอวิ๋นหว่านฟังจบก

บทที่ 113 ท่านคงไม่รู้จักนางกระมัง?

เมื่อประตูเปิด ซูอวิ๋นหว่านให้หมอเข้าไปคนเดียว

ซงจิ่นเฉิงสังเกตว่า เหอซิ่วซิ่ววันนี้แปลกไป ไม่กระตือรือร้นเหมือนเคย เขาคิดว่าอาจเป็นเพราะร่างกายไม่สบาย จึงไม่ได้คิดอะไรมาก

จนกระทั่งหมอออกมา เขารีบเข้าไปถามด้วยความห่วงใย: "หมอ สุขภาพของเจ้าหนูเหอเป็นอย่างไรบ้าง