บทที่ 48 สารภาพรัก

แต่ตอนนี้เขายังแกะเชือกในตัวไม่ได้ เขาที่ใจร้อนมากๆก็เลยได้แต่ขยับแรงๆ

ในโรงงานมีกระดาษมากมายและร้อนเป็นพิเศษทำให้ไฟลุกลามไวมาก

แป๊บเดียวก็มีควันเต็มโรงงาน พอคนที่อยู่รอบๆเห็นก็รีบโทรแจ้งตำรวจแต่ไม่มีใครรู้ว่าในนี้มีคนสองคนหลงเหลืออยู่

กันยากับสาครมีควันเข้าตาจนน้ำตาไห

บทที่ 49 ไร้วิญญาณ

กันยาที่หมดหวังไม่รู้สึกอะไรเลย คลุมผ้าที่นักดับเพลิงให้แล้วเดินไปไหนไม่รู้ไม่มีใครสังเกตเห็นเธอเลย

ผ้าคลุมหล่นจากตัวเมื่อไหร่กันยาก็ไม่รู้ตัว เธอเหมือนร่างที่ไม่มีวิญญาณและเดินตรงไปในหมู่คนเธอเองก็ยังไม่รู้ว่าจะเดินไปไหน!

เห็นกันยาเป็นแบบนี้ขวัญไม่รู้สึกสะใจเลย

ในวิน

บทที่ 50 ช่วย

ก่อนที่ขวัญจะไปเธอก็มองไปทางทางหยางรอบนึง

จากเดิมสองคนที่ไม่มีการติดต่อกันเลยแต่ตอนนี้ขวัญมาพูดกับหยาง

“นายก็น่าจะเห็นแล้ว ฉันคิดว่าตอนนี้ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่จะทำให้ทั้งสองจากกันได้อีกแล้ว ถึงแม้ความตายก็ทำไม่ได้ถ้าพวกเราทั้งสองรักพวกเขาจริง การปล่อยมืออาจจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด