ตอน 24
รักที่ทรมาน รักที่มาผิดเวลา
บทที่ 24 ขอร้องเถอะ กลับมานะ
เขาร้องตะโกนในกลางตลาดที่ไม่มีผู้คน “กันยา ยัยขี้โกหก หนึ่งปีที่แล้วเธอโกหกฉัน ตอนนี้เธอก็ยังโกหกฉันอยู่แน่ๆ เธอต้องยังโกหกฉันอยู่แน่ๆเลย ฉันรู้ว่าฉันผิดไปแล้ว ฉันได้รับโทษแล้ว เธอกลับมาได้ไหม? เธอกลับมาได้ไหม?”
น้ำตาของเขากับหยดฝนปะปนอยู่ด้วยกัน เสียงตะโกนที่ใจจะขาด
ตอน 25
บทที่ 25 ห้าปีต่อมา
สาครก็ยิ้มแล้วให้มันผ่านไป
ในระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมานี้ ผู้หญิงที่ล้อมรอบเขามากจนนับไม่ถ้วน แต่เขาไม่เคยจะมองใครคนหนึ่งอย่างจริงใจ ทั้งใจทุ่มไปกับงาน
“ผมอยากเดินที่นี่คนเดียว มีอะไรจะโทรหาเธอสองคน”
จู่ๆสาครก็พูดขึ้นมา แล้วสั่งให้คนข้างๆออกไป
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้
ตอน 26
บทที่ 26 เป็นคุณจริงๆด้วย
“ทำไมต้องมองฉันแบบนั้นด้วย?ฉันเพียงแค่เก็บขึ้นมา เป็นของคุณก็คืนให้คุณค่ะ”
หญิงสาวเห็นชายหนุ่มเหม่อลอยเลยอดขำไม่ได้
“กันยา กันยา เป็นคุณจริงๆด้วย”
หญิงสาวตกใจขึ้นมาทันที“คุณปล่อยมือค่ะ ปล่อยฉัน หยาง หยาง...”
“หยางก็อยู่ที่นี่เหรอ งั้นคุณก็คือกันยา ผมรู้ว่าคุณ