บทที่ 168 จะตรวจสอบก็ตรวจสอบให้ถึงที่สุด

เผยลี่เชินยืนอยู่ที่หน้าประตู มองดูพวกเธอด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ลมหายใจที่น่ากลัวแผ่กระจายออกมาในความว่างเปล่า

เขากวาดตามองไปยังเศษแก้วและคราบน้ำที่อยู่บนพื้น ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ทะเลาะโวยวายอะไรกัน?”

สวี่เยว่หรูเห็นเผยลี่เชินเข้

บทที่ 169 อยากให้ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณ

ตอนกลางคืนสามทุ่มกว่า ณ บาร์โยวหลัน

เดิมทีไป๋เสว่เอ๋อร์เห็นเผยลี่เชินอารมณ์ไม่ดี ตกลงเอาไว้แล้วว่าจะดื่มเป็นเพื่อนเขาสองแก้ว แต่เท้าหน้าของพวกเขาเพิ่งจะเหยียบที่บาร์ ไม่ช้ากู้หลี่เหลียงก็เข้ามาแล้ว

กู้หลี่เหลียงเดินมาอย่างสบายๆ ตบไปที่ไหล่ของเผยลี่

บทที่ 170 แกว่าใครอันธพาล

เขายิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่กำเริบเสิบสาน กลับยิ่งออกแรงดึงกระโปรงของไป๋เสว่เอ๋อร์มากขึ้นไปอีก

ผู้ชายสองคนด้านข้างที่มาพร้อมกับส้งเฉิงเห็นท่า ต่างก็พากันหัวเราะเยาะส่งเสียงออกมา

ไป๋เสว่เอ๋อร์ฝืนทนความโมโหเอาไว้ ยื่นมือออกไปดึงเอาชุดจากมือของเขาออกมา กลับคาดไม่ถึ