บทที่ 169 อยากให้ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณ

ตอนกลางคืนสามทุ่มกว่า ณ บาร์โยวหลัน

เดิมทีไป๋เสว่เอ๋อร์เห็นเผยลี่เชินอารมณ์ไม่ดี ตกลงเอาไว้แล้วว่าจะดื่มเป็นเพื่อนเขาสองแก้ว แต่เท้าหน้าของพวกเขาเพิ่งจะเหยียบที่บาร์ ไม่ช้ากู้หลี่เหลียงก็เข้ามาแล้ว

กู้หลี่เหลียงเดินมาอย่างสบายๆ ตบไปที่ไหล่ของเผยลี่

บทที่ 170 แกว่าใครอันธพาล

เขายิ้มออกมาด้วยใบหน้าที่กำเริบเสิบสาน กลับยิ่งออกแรงดึงกระโปรงของไป๋เสว่เอ๋อร์มากขึ้นไปอีก

ผู้ชายสองคนด้านข้างที่มาพร้อมกับส้งเฉิงเห็นท่า ต่างก็พากันหัวเราะเยาะส่งเสียงออกมา

ไป๋เสว่เอ๋อร์ฝืนทนความโมโหเอาไว้ ยื่นมือออกไปดึงเอาชุดจากมือของเขาออกมา กลับคาดไม่ถึ

บทที่ 171 ให้โอกาสชดใช้

หลังกลับถึงคฤหาสน์ ไป๋เสว่เอ๋อร์คิดไม่ตกว่าทำไมฟางหรงเทียนถึงให้คนสะกดรอยคอยดูเผยลี่เชินและเผยอี้

เธอพลิกตัวไปมานอนไม่หลับ คิดถึงสายตาดุจนกอินทรย์คู่นั้นที่ได้เห็นในวันนี้แล้วรู้สึกกลัว ถ้าวันนี้เขาขับรถมอเตอร์ไซน์ชนเธอและเผยลี่เชิน ผลที่ตามมาไม่อยากจะคิดเลย

ไป