ตอน 41
รักที่ทรมาน รักที่ต้องเจ็บ
บทที่ 41 ลูบคลำริมฝีปากเธอ
นี่เป็นครั้งแรกที่จีโน่ได้นอนหลับในอ้อมกอดของแม่ จีโน่มีความสุขมากแม้แต่ในฝันยังยิ้มอยู่ตลอดเวลา
และเป็นครั้งแรก ที่อรอุมาได้รับรู้ความสุขจากการเป็นแม่คน ถ้าหากลูกของเธอไม่ตายไปก่อน ตอนนี้เธอก็คงเป็นแบบนี้ กินข้าวเป็นเพื่อนลูก เล่นเป็นเพื่อนลูก อ่านนิทานก่อนนอนให้ลูก
ตอน 42
บทที่ 42 อรอุมา ผมขอโทษ
ห้องหนังสือ
อรอุมาจ้องมองกาจ ถามขึ้น “กาจ คุณกำลังทำอะไรอยู่ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
“อรอุมา.....” กาจก้าวเท้าออก อยากจับตัวเธอ อรอุมาได้แต่ถอยหลัง “หยุด! คุณอย่ามาเข้าใกล้ตัวฉัน คุณถอยหลัง!”
ภาพลักษณ์กาจผู้ที่มีแต่คนเกรงขาม ณ ตอนนี้รู้สึกมีแต่ความล้มเหลว “อรอุมา
ตอน 43
บทที่ 43 นี่เธอกำลังทำความผิด!
“อรอุมา!”
กาจอยากตามไป แต่ว่า จีโน่ที่ได้ยินเสียงพูดคุยกันได้ตื่นขึ้นมาพลางขยี้ตาแล้วเดินออกมาจากห้องนอน ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ “ป่ะป๊ะ ทำไมหม่าม๊าร้องไห้วิ่งออกไป หม่าม๊าไม่เอาจีโน่แล้วเหรอ?”
กาจดวงตาแดงก่ำ นั่งลงแล้วกอดจีโน่ไว้ พูดขึ้น “จีโน่ ป่ะป๊ะโง