ตอน 42
รักที่ทรมาน รักที่ต้องเจ็บ
บทที่ 42 อรอุมา ผมขอโทษ
ห้องหนังสือ
อรอุมาจ้องมองกาจ ถามขึ้น “กาจ คุณกำลังทำอะไรอยู่ ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้”
“อรอุมา.....” กาจก้าวเท้าออก อยากจับตัวเธอ อรอุมาได้แต่ถอยหลัง “หยุด! คุณอย่ามาเข้าใกล้ตัวฉัน คุณถอยหลัง!”
ภาพลักษณ์กาจผู้ที่มีแต่คนเกรงขาม ณ ตอนนี้รู้สึกมีแต่ความล้มเหลว “อรอุมา
ตอน 43
บทที่ 43 นี่เธอกำลังทำความผิด!
“อรอุมา!”
กาจอยากตามไป แต่ว่า จีโน่ที่ได้ยินเสียงพูดคุยกันได้ตื่นขึ้นมาพลางขยี้ตาแล้วเดินออกมาจากห้องนอน ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ “ป่ะป๊ะ ทำไมหม่าม๊าร้องไห้วิ่งออกไป หม่าม๊าไม่เอาจีโน่แล้วเหรอ?”
กาจดวงตาแดงก่ำ นั่งลงแล้วกอดจีโน่ไว้ พูดขึ้น “จีโน่ ป่ะป๊ะโง
ตอน 44
บทที่ 44 นางเพศยา ดูซิว่าฉันจะจัดการเธอยังไง!
อรอุมาตกใจกลัว มีดเล่นน้ำแหลมคมมาก แสงส่องจากไฟหน้าของรถยนต์กระทบลงที่ปลายมีด ยิ่งทำให้เสียวสันหลังไปหมด
“ทำไม กลัวแล้วเหรอ?” อุราจ้องมองสายตาของอรอุมาที่ตกใจกลัว แล้วยิ้มเยาะแบบน่ากลัวออกมา แล้วพูดขึ้น “อรอุมา เธอวางใจเถอะ ฉันไม่ทำให้เธอตายง่ายๆหรอก