บทที่99เอาใจ

ฝ่ายหลินป้าว เมื่อรับสายจากหรงหลิงก็ดีใจยกใหญ่ ไม่เหมือนอาการของคนที่ลูกสาวกำลังนอนอยู่ในโรงพยาบาลเลยแม้แต่น้อย หรงหลิงโทรมาหาหลินป้าวก็เพื่อให้หลินป้าวแจ้งขอลาหยุดกับทางโรงเรียนแทนหลินเมิ่ง เรื่องแบบนี้ให้ผู้ปกครองเป็นคนออกหน้าน่าจะเหมาะสมที่สุด

หลินป้าววางสายหรงหลิงลงอย่

บทที่100อ่อนหวาน

วันสองวันมานี้ จะล้างหน้าล้างตาทีก็จะต้องมีพยาบาลมาช่วยทำให้ หรือไม่ก็ต้องมีป้าสวีมาช่วยจัดการ เพราะว่าแผลบนหน้าของหลินเมิ่งยังต้องทายาอยู่ ล้างหน้าเสร็จก็ต้องรีบทายาทันที ทายาเสร็จาหลินเมิ่งก็จะไม่สามารถแตะต้องหน้าของเธอเองได้ตลอดทั้งวัน เพราะแบบนี้หลินเมิ่งเองจึงยังไม่ได้ม

บทที่101วันเกิด

รอจนตอนที่หลินเมิ่งหายดีกลับไปเรียนเป็นปกติ ก็ได้รับการทักทายอย่างอบอุ่นมากมาย และแน่นอนว่าขาดเจียงโพ่ล่างไม่ได้

“ตอนที่โทรหาเธอ เธอก็ปิดเครื่อง!” เขาพูดเสียงราบเรียบ ราวกับไม่ได้รู้สึกอะไร ทั้งยังเหมือนจะมีอะไร

เธออธิบายไปด้วยความรู้สึกผิดว่า “ขอโทษ พอดีมือถือแบ